XVI- Catilina manda cometer toda clase de fechorías a sus satólites

Sed iuventutem , aquam, ut supra diximus, illexerat, multis modis mala facinora adocebat. Ex illis testis sigantoresque falsos commodare; fidem fortunas, pericula vilia habere, post, ubi eorum famam atque pudorem attriverat, maiora alia imperabat. His amicis sociisque confisus catilina, simul quod aes alienum per omnis terras ingens erat.

Y porque la mayoría de los soldados Silanos habiendo usado (usi: part. perfecto del verbo utor, deponente, concertado nom. pl. pvo.) de lo propio/de lo suyo con demasiada liberalidad (largius: adverbio comparativo; la expresión viene traducida en el diccionario) acordándose (memores: nom. pl. pvo.) de los robos y de la antigua victoria, deseaban una guerra civil (acus. sg. C.D.), tomó el plan de de hacer caer/aplastar (gerundivo, gen. sg. C.N.) la república. En Italia (no había) ningún ejército; Cneo Pompeyo hacía la guerra en tierras extremas (ubi); una gran esperanza (había) para él mismo que pedía (petenti: part. pte. concertado con ipsi en dativo sg.) el consulado (C.D.), el senado (no estaba) atento (atributo) a nada (acus. sg. C.D.) realmente: todas las cosas (sujeto) (estaban) seguras y tranquilas (atributo), pero éstas (sujeto) (eran) verdaderamente ventajosas/favorables (atributo) para Catilina.


Comentarios